Το βάδισμα στις μύτες (χωρίς επαφή του πέλματος στο έδαφος) είναι συνηθισμένο όταν τα παιδιά μαθαίνουν να περπατάνε μέχρι την ηλικία των 2 ετών.
Μετά τα 2 έτη κάποια παιδιά συνεχίζουν να βαδίζουν στις μύτες
είτε
Περιστασιακά και με δυνατότητα επαφής της φτέρνας στο έδαφος αν ζητηθεί στο παιδί ή αν το απαιτεί η ενασχόληση του. Πρόκειται για ιδιοπαθείς (άγνωστης αιτιολογίας) καλοήθεις περιπτώσεις οι οποίες όμως όταν επιμένουν αρκετά μπορούν να οδηγήσουν σε βράχυνση του αχιλλείου τένοντα
είτε
Συνεχόμενα με αδυναμία επαφής της πτέρνας στο έδαφος που μπορεί να συνοδεύεται από βράχυνση του αχιλλείου τένοντα
Σε σπάνιες περιπτώσεις το επίμονο βάδισμα στις μύτες μπορεί να είναι σημάδι μιας σοβαρότερης υποκείμενης διαταραχής όπως
- Εγκεφαλική παράλυση
- Μυϊκή δυστροφία
- Συγγενείς ανωμαλίες της σπονδυλικής στήλης
- Αυτισμός
Θεραπεία καλοηθών περιπτώσεων
- Διατάσεις γαστροκνημικών μυών
Θεραπεία σοβαρών περιπτώσεων
- Διαδοχικές εφαρμογές γύψου
- Νάρθηκες
- Θεραπευτικές εγχύσεις botox ή χειρουργική διόρθωση των δύσκαμπτων μυών και τενόντων